Maak je eigen vangrails

Working with Claude — CC BY 4.0

Tot nu toe heeft de cursus je aanwijzingen gegeven die al werken. Les 1.4 gaf je een reeks nauwkeurigheidsregels om bovenaan een chat te plakken — label elke bewering, zeg eerst “Ik weet het niet”, neem verantwoordelijkheid voor de regels die je hebt overtreden. Eerdere lessen gaven je nog andere regels. Overgenomen regels zijn een goed uitgangspunt. Het zijn zijwieltjes: iemand die de fouten al heeft gemaakt, heeft ze opgeschreven zodat jij dat niet hoeft te doen.

Deze les gaat over het verwijderen van die steunwieltjes. Het doel is je eigen regels — een korte reeks regels die bij je werk passen, in jouw eigen woorden, die je kunt verdedigen omdat je begrijpt waarom elke regel er is. Een geleende opdracht vertelt Claude hoe het zich moet gedragen. Je eigen regels vertellen het hoe het zich voor jou moet gedragen, en laten je merken wanneer het stopt.

Het hele idee in één zin

Jij hebt de leiding. Claude stelt op, doet suggesties, controleert en herinnert — jij geeft de leiding, je bekijkt wat er terugkomt, en je bent verantwoordelijk voor alles wat onder jouw naam naar buiten gaat. Alles hieronder is slechts dat ene idee, in de praktijk gebracht. Niemand geeft je gezag over je eigen werk; je behoudt het door gewoontes op te bouwen die voorkomen dat het stilletjes wegglijdt.

Vier regels die de moeite waard zijn om je eigen te maken

Je hebt geen lang document nodig. Vier eenvoudige regels brengen de meeste mensen al een heel eind. Schrijf ze allemaal in je eigen woorden op — dat is het doel van de oefening.

1. Hoe je controleert. Bepaal van tevoren wat je controleert voordat je een antwoord vertrouwt. Niet „alles controleren“ — dat is een wens, geen regel. Iets wat je daadwerkelijk gaat doen. Bijvoorbeeld:

Elk cijfer, elke datum, elk citaat, elk juridisch punt of elke genoemde persoon bevestig ik zelf aan de hand van een bron voordat ik het gebruik. Als ik het niet kan bevestigen, komt het er niet in.

Claude, waarmee je je eigen zekerheid aangeeft (uit 1.4), is een hulpmiddel, geen vervanging. Het label geeft aan waar je beter moet kijken; pas als je zelf de bron controleert, is het waar.

2. Wat je niet plakt. Dit beschermt andere mensen en jezelf, en het is het punt dat het vaakst over het hoofd wordt gezien. Voordat je tekst in een chat plaatst, vraag je wiens tekst het is en wat er gebeurt als deze wordt opgeslagen of gezien. Een bruikbare persoonlijke regel:

Ik plak geen persoonlijke gegevens van anderen, klantinformatie, wachtwoorden, ongepubliceerd werk of iets dat onder een geheimhoudingsovereenkomst valt — tenzij ik heb gecontroleerd of het is toegestaan en heb verwijderd wat niet nodig is.

Als je werk te maken heeft met informatie over mensen, en met name informatie over of eigendom van iwi, hapū of whānau, behandel het dan alsof er een beslissing nodig is voordat het ergens terechtkomt — dit is waar gegevenssoevereiniteit en de verplichtingen inzake gegevenssoevereiniteit van Māori reëel, niet abstract. Als je twijfelt, plak dan niets en vraag het eerst.

3. Controleer het voordat je het verstuurt. Niets mag naar een echt publiek worden gestuurd — een e-mail, een rapport, een bericht, een document met jouw naam erop — zonder dat je de definitieve versie leest alsof een vreemde het heeft geschreven. Claude is goed; het heeft soms ook vol vertrouwen ongelijk, en het kan niet weten wat je gênant zou vinden om te hebben gezegd. Een regel van één regel:

Het concept van Claude is nooit de definitieve versie. Ik lees de laatste versie van begin tot eind door voordat deze wordt verzonden, en ik ben degene die op ‘verzenden’ drukt.

4. Blijf degene die beslist. Laat Claude het werk doen; houd het oordeel voor jezelf. Wanneer een keuze van groot belang is — geld, iemands rechten, gezondheid, een schriftelijke toezegging — neem jij de beslissing en kun je uitleggen waarom. Een handige aanwijzing: als je een beslissing niet kunt verdedigen zonder te zeggen „de AI heeft me dat opgedragen“, dan heb je die beslissing eigenlijk nog niet genomen.

Waar je regels zitten

Twee hiervan – verifiëren en controleren – zijn gewoontes; ze zitten in jezelf, niet in een instellingenvenster. De andere twee kun je ook in Claude laden, zodat het je helpt ze na te leven. Vaste instructies die voor elk gesprek gelden, staan in je Claude-instellingen, meestal onder een profiel of in het gedeelte met persoonlijke voorkeuren; instructies per project gelden binnen een enkel project. Menunamen kunnen veranderen bij updates van de app, dus controleer het exacte pad in de app zelf of in de huidige helppagina’s in plaats van af te gaan op een screenshot van vorig jaar. Door schriftelijk vast te leggen: „laat me geen klantgegevens plakken zonder deze te markeren”, kan Claude je hieraan herinneren — maar de regel is van jou, of de app deze nu afdwingt of niet.

Schrijf de jouwe nu op

Neem er tien minuten de tijd voor. Vier kopjes — Ik controleer door… / Ik plak nooit… / Voordat ik verstuur, doe ik… / Ik besluit… — en onder elk kopje één duidelijke zin. Houd het kort genoeg om te onthouden. Bekijk het opnieuw na je eerste bijna-ongeluk, want je schrijft een betere regel zodra je hebt gevoeld waarom het belangrijk is.

Dit is algemene voorlichting, geen juridisch advies. Als je werk echte juridische, privacy- of Tiriti-verplichtingen met zich meebrengt, vraag dan advies aan iemand die gekwalificeerd is om jouw specifieke situatie te beoordelen.

De gewoonte die je tijdens deze hele cursus hebt opgebouwd, komt hierop neer: je leent geen vertrouwen van de tool, je behoudt de zeggenschap over het werk. Je vangrails zijn de manier waarop je die zeggenschap vasthoudt.

Meer lezen

• Het gebruiksbeleid van Anthropic — de regels die Anthropic stelt; daar bovenop komen jouw eigen veiligheidsmaatregelen.
• OESO-AI-principes — de internationale norm voor betrouwbare AI; een referentie van algemeen belang voor het opstellen van je eigen regels.

Afdrukbare kaart: je eigen veiligheidsmaatregelen is een invulkaart voor de vier regels.